Hier de introductie tot mijn nieuwe dichtbundel “Willekeur 1 – 20”. Zodra u op de afbeelding klikt, komt u in de webshop, waar u dit e-boek kunt kopen voor slechts € 9,99. Het is ook te koop in het echt, als kunstwerk dus voor de lieve som van € 444,00. Hiervoor krijgt u wel iets bijzonders: een hardboxed print met i-Pod en unieke prints voor ieder gedicht.

willekeur 1-20 cover

 

In 2009 vond ik via een googelvraag het zachtgoed programma Pyprose van professor Charles O Hartmann. Hartmann doceert Engels aan het Connecticut college in de Verenigde Staten van Amerika. Met zijn zachtgoed zijn alle gedichten uit deze bundel geïnitieerd en vervolgens herschreven.

Het woord Pyprose is een samenvoeging van de eerste twee letters van de python programmeertaal en prose staat vanzelfsprekend voor proza, maar in deze context voor de dichtkunst. Pyprose kent twee databanken. Een databank bevat een Engelstalig woordenboek en de tweede bevat syntactische regelgeving. Door beide databanken te activeren, opent de computer een tekstbestand.

De mens achter het toetsenbord genereert door het indrukken van de spatiebalk zinnen. Deze zinnen maken door de willekeurige samenhang tussen de woorden en de grammaticale regelgeving in het geheel geen zin, maar in feite wel degelijk echte zinnen. De syntactische regelgeving die het uitgangspunt vormt van het digitale programma genereert teksten die zowel als zinvol of als geheel zinloos kunnen worden aanschouwd, al naar gelang uw eigen opvattingen. De Engelstalige teksten zijn vervolgens vertaald naar het Nederlands met behulp van het vertaalprogramma Babelfish. In het komende jaar worden de twintig gedichten in deze uitgave wederom vertaald naar het Engels.[deze is u verkrijgbaar onder de titel “At Random 1 – 20” in de webshop]

Het digitale zachtgoed en de internet vertalingen maakten de teksten nog onbegrijpelijker dan ze al waren. Ik heb daarna ruim de tijd genomen om alle teksten te herschrijven met behoud van de woorden die door de computer waren gegenereerd. Zo hebben deze gedichten een inhoud gekregen die willekeurig is doch ook weer vol zingevende elementen die de mens en in deze dus ook de maker immer[s] aan zijn omgeving schenkt. Echter geen van deze gedichten kan als voltooid worden betiteld.

Altijd wederkerende thema’s uit de dichtkunst zijn eenvoudig te herkennen door de betrokken lezer: leven en dood, liefde, zijn, verlangen, grenzen, het oneindige, het waarom, antwoorden, schoonheid, zwijgzaamheid, gruwelijkheden, de tijd, het bevrijden van de tijd, pijn, vragen, geluk, crisis, macht, natuur, creatie, de mens, zijn wereld, chaos, het leven, het leven, de adem, de ruimte, het bewustzijn, de matrix, hersengolven, orde, elementen, het verbinden, de strijd, vrede, ziel.

De toon is gezet. De letters werden getypt. Dit is geen gemakkelijke poëzie. Het wringt, klopt niet, geeft zin en onzin, volledige willekeur.

Waarom dit werk vraagt u zich wellicht af. Dat vind ik een terechte vraag, want dat is de vraag die ik mij in de afgelopen jaren ook heb gesteld.

Welnu hier het enig zinvolle antwoord. Wij of tenminste diegenen die leven met en in de gedigitaliseerde wereld en vertrouwd zijn met het virtuele membraan dat ons leven sinds enige decennia omringt is voor velen de nieuwe matrix die de oude heeft vervangen. Een nieuwe schil is ontstaan rondom het er zijn de afstand tot de innerlijke aard is groter dan ooit want het virtuele kennen in enen en nullen verhult het waarachtige en legt paradoxaal ook het verlangen naar de kern meer dan ooit bloot en daar gaat Willekeur uiteindelijk over de nieuwe [wan]ordening en het hernieuwde kennen van het enig ware zelf.

Willekeur 1 – 20 is geschreven van oktober 2009 tot en met november 2014.