Roep [nl]

Roep [nl]
Roep [nl]
Roep [nl]
Roep [nl]
Dit essay schreef ik in 2009 naar aanleiding van de ophef over Mark Rutte’s opmerking dat de Holocaust op het Joodse volk mocht worden ontkent, omdat dit behoort tot de vrijheid van meningsuiting.

Rutte is de partijvoorzitter van de liberale politieke partij VVD en de huidige minister president van Nederland. Deze reflectie op zijn opvatting over het mogen ontkennen van de Joodse holocaust werd geplaatst op de website van de Volkskrant.

[Onderstaand met enkele aanpassingen.]

Je mag van alles roepen vooral als het [niet] waar is. Zo ligt voor de Parijzenaar Amsterdam in het Noorden, terwijl het voor de Berlijner in het Westen ligt. Zo is de holocaust voor de Nazi een zegen en voor de Jood een gruwel.

Als een idioot onjuiste kennis verkondigt en er niet naar handelt, dan is dat te billijken, maar neem hem vooral niet serieus. Zodra een politicus; een parlementslid een onjuiste opvatting bezigt, moet hij worden gewezen op zijn onjuiste uitspraak en mag hij deze corrigeren. Kan een parlementslid ook een idioot zijn en vice versa?

Wat gebeurt er als een idioot handelt naar zijn mening [in extreme gevallen gaat hij Joden vermoorden.] Wat gebeurt er als een politicus handelt naar zijn mening die niet juist blijkt te zijn of waarover tenminste geen consensus heerst; waardoor anderen benadeeld worden?

Wat is waar? Waar ligt de grens? Wat mag wel en wat kan niet? Wie is de dader?

In een niet zo ver weg gelegen tijdsgewricht riepen meerdere bekende politici dat er massavernietigingswapens waren in Irak die een bedreiging vormden voor andere landen [was dit een gedachte, een mening, een feit of een verzinsel?]. Als gevolg van die dreiging werd het land binnengevallen en stierven er, naar niet door iedereen erkende schattingen [ook weer zoiets!], meer dan 1 miljoen Irakezen door sektarisch geweld als gevolg van de Westerse inval en de val van Saddam Hussein.

Probleem in deze en ook in de discussie die Rutte oproept, is dat de scheidslijn tussen oorzaak en gevolg heel erg dun is. Wie is er echt verantwoordelijk voor de dood van de Irakezen? Bush, Blair, Balkenende? Hun soldaten? De soennieten en de shiieten? De bommenmakers? Hoessein die tegenstand bood en de strijd verloor?

Wie is er echt verantwoordelijk voor de moord op zes miljoen Joden? De opvattingen en daaruit voortvloeiende handelingen van Hitler en zijn fascisten regime? Zijn soldaten? Diegenen die de treinen bestuurden? Diegenen die de gaskranen opendraaiden? De architecten van de massavernietigings-kampen? De gasleverancier? Wie was opdrachtgever en wie was opdrachtnemer? Deden zij allen niet hun “werk” in opdracht van die ene leider [die een idioot was]?

Is het Harry van Bommel van de SP te verwijten dat hij niets zei toen [Palestijnse] demonstranten opriepen om Joden te vergassen, omdat Joden Palestijnen onderdrukken?

Mag Geert Wilders oproepen tot het schieten door knieën van winkeldieven, maar dan eigenlijk alleen als het islamitische winkeldieven zijn?

Wie opperde het idee, riep op tot de [wan]daad en de daaruit weer voortvloeiende gevolgen?

Nu kan iedereen beweren dat iets wat recht is, krom is. Als echter deze bewering tot gevolg heeft dat er slachtoffers vallen, door het ontkennen van een feit of door daaruit voortkomende bewuste handelingen, dan is er sprake van psychische schuld die fysieke schuld teweegbrengt. Als het ontkennen van de holocaust tot gevolg heeft dat er weer een holocaust plaatsvindt, dan is de ontkenner medeplichtig. Ook al is het de holocaust op een ander volk dan het Joodse, of op een groep andersdenkenden.

Wir haben es nicht gewusst. Wij wisten van niets, terwijl het meest ongelooflijke toch waar bleek te zijn [volgens getuigenissen]. En dat terwijl er mensen waren die de bui al lang zagen aankomen, wat de Jodenvervolging en massamoord op dit volk betreft. Zelfs voordat de Tweede Wereldoorlog in alle hevigheid losbarstte.

Mark Rutte mag gewoon zeggen wat hij vindt, net als ieder ander. Of hij gelijk heeft, is een tweede.

Mag je de waarheid ontkennen? Mag je een waarheid creëren die niet waar is?

Wetenschappelijke waarheid kent geen politieke voorkeur, terwijl politieke voorkeur wel zijn eigen wetenschappelijke waarheden creëert.

Een intermezzo met wat losse alinea’s om er eens flink op los te roepen:

Als liberalisme en vrijheid [van meningsuiting] leidt tot zeggen en vooral datgene doen waar eenieder zin in heeft, dan is het snel voorbij met de pret. Het drama van vrijheid is dat je niet zomaar van alles kunt doen. Wij zijn allen gebonden aan de wereld. Wij staan er niet los van; niet los van de tijd, niet los van de zwaartekracht, niet los van de gedachte, van de handeling die slechts op een manier wordt uitgevoerd. De briljante, tegendraadse, regisseur Luis Buñuel maakte er een film over met de titel: “La fantôme de la liberté” – “Het fantoom van de vrijheid”, waarin uit allerlei vreemdsoortige situaties nog meer bizarre ontknopingen voortkomen. Zo wordt een moordenaar veroordeeld tot de doodstraf en loopt vervolgens handenschuddend en glimlachend de rechtszaal uit, zijn vrijheid tegemoet; wordt de commissaris van de politie gebeld door zijn overleden zus om haar te ontmoeten in haar graf en roepen vrijheidsstrijders die op het punt staan om gefusilleerd te worden: “weg met de vrijheid!” Oftewel: uit iedere situatie die de vrijheid beperkt, wordt vrijheid gecreëerd of weer afgewezen.

V StenbergZo schoot het leger van Napoleon Europa aan flarden voor zijn gelijke broederstrijd en iedereen die iets minder gelijk, broederlijk en vrij was kon het wel vergeten; het geëgaliseer, het fraterniseer en het geliberaliseer.

De leiders van het Russische communisme woonden in de grootste weelde en hun gelijk geachte broeders konden stikken en hielden zo een traditie in stand die ze hadden afgekeken van hun tsaristische voorgangers, die ze eerder hadden vermoord om hun verachtelijke levensstijl.

De conservatieve mens wil zijn status quo handhaven terwijl de armoedzaaier afgunstig uitziet naar de tijd dat hij kan leven in de status quo van de conservatieve mens. Beiden willen een goed en rijk leven leiden, maar de klassieke strijd veroordeelt beiden [de ene kant tot behoudzucht [status quo] – de andere tot veroveringszucht [revolutie]]. Ze zitten elkaar goed in de weg.

De Palestijn wil wonen waar de Jood woont en vice versa. De Palestijn roept op tot het vergassen van Joden en schreeuwt moord en brand als de Jood tegenstribbelt en hem te grazen neemt. De Jood wordt bedreigd, bijna uitgeroeid, verdrijft de Palestijn van zijn grondgebied [of nee, het was toch zijn [d.i. Joods] grondgebied], of niet?] en laat hen dolen zoals ze zelf eeuwenlang hebben gedoold. De Arabieren geven niets om Joden, noch om Palestijnen en zijn niet bereid tot enige handreiking, zelfs toen een vertwijfeld broedervolk [het Joodse] aanklopte om onderdak te vinden na de gruwelen van de Tweede Wereldoorlog en dat terwijl allen uiteindelijk afstammen van dezelfde familie; zonen zijn van Abraham.

De milieuregels in het rijke westen verbieden bepaalde productiemethoden, zodat de betreffende fabrieken hier sluiten en de eigenaren van deze vervuilende fabrieken openen identieke fabrieken in landen waar onze strenge milieuregels niet gelden.

De moraal van de mens is een dubbele croque monsieur.

De moraal van het kapitaal kent geen geweten en vloeit naar het diepst gelegen dal, vult deze tot de rand, stroomt over de rand, stort als een waterval naar beneden en heeft de mensen in het achtergelaten dal verdronken in twijfel en bittere armoede want het kapitaal [water] is verdwenen.

Een alinea als de vorige is een kenmerkend voorbeeld van een categoriefout, want geld is geen water, net zoals economie geen wetenschap is.

Totale vrijheid leidt tot strijdt tegen het andere [het gebonden zijn], waar wij geen raad mee weten. Iedereen doet maar wat. Onvrijheid leidt tot strijd naar vrijheid die vervolgens aan beperkende regels onderhevig wordt gemaakt, want het dilemma van de [culturele] mens, het cognitief dissonante wezen, is dat hij in zijn vrij geachte verhouding tot de wereld een wereld betreedt die aan [natuur]regels onderhavig is. Wat is het wezen van de mens?

Weer terug naar Rutte en zijn stelling.

Mark Rutte van de liberale VVD vindt dat je mag kletsen zoals het je belieft, maar je mag er niet altijd naar handelen. Hij begrijpt de dunne scheidslijn maar al te goed.

Dat kan echter niet gezegd worden van mensen als Bush, Balkenende en Blair in casus Irak. Er waren geen massavernietigingswapens in Irak, maar dat wist Hans Blix, de onderzoeker van de Verenigde Naties, ook en was algemeen bekend. De oorlog in Irak had geen internationale rechtsgrond; ook dat was in 2003 algemeen bekend. Hetzelfde gold voor WO 2 en de Joodse holocaust waarin inderdaad 6 miljoen Joden werden vermoord. Dat zijn feiten die niet zijn te ontkennen. Hitler zei het niet alleen; hij zette ook aan tot de handeling. Zo ook B&B&B in Irak. Alleen maakten zijzelf de handen niet vuil. Dat doen anderen wel [voor veel geld of voor religieuze – en politieke druk]. Wie gaf opdracht tot de “zelfmoord” op wapeninspecteur David Kelly? Was het Tony B. Liar?

Er is blijkbaar werk aan de winkel voor de gedachtepolitie. Maar spring terzijde en houd uw mond, want het kan wel eens zijn dat diegene waarvoor u in alle vrijheid kiest, de waarheid niet verkiest boven de leugen en u, als rechtschapen Jood of rechtschapen Moslim of rechtschapen Christen, rechtschapen atheïst […] voor uw eigen zijn en denken veroordeeld wordt. In het zwartste scenario wordt u vermoord door de andersdenkende die machtiger is dan u het bent, gewoon omdat men het niet eens is over wat nu echt waar is of omdat u een atheïst bent, een Jood […].

Ruimte, jongens en meisjes… Slik de opruiende woorden in en geef elkaar wat ruimte en laat ieder in zijn eigen waarde, zonder deze op te dringen en uit te nodigen tot handelingen die kwetsen, die leiden naar tweestrijd, naar doodslag.

Geniet van elkaars verscheidenheid en laat u niet (ver)leiden tot onjuiste conclusies en handelingen. U weet heus wel waar de grens ligt, indien u diep in uw medemenselijke hart [vol mededogen] kijkt.

Het ijlt wat na.

Overigens ligt Amsterdam zowel in het Noorden, Zuiden, Westen en Oosten [hangt volledig af van het persoonlijke perspectief], maar daar zijn ook concrete wetenschappelijke afspraken over gemaakt die iedereen kan en mag naleven. Amsterdam ligt op 52° 22′ 23″ N en 4° 53′ 32″ E. Maar eerlijk is eerlijk: ook dat is een afspraak die voornamelijk gebaseerd is op Westers denken, want die N kan net zo goed S zijn, of de E W. [Dat krijg je als je je op een bolvormig object bevindt.]

En zo is er ook vast wel het een en ander vast te leggen over de verschillende massamoorden op verschillende bevolkingsgroepen of volken; mogen ontkenners met harde bewijzen komen om hun gelijk te krijgen [dat ze niet hebben]. Kunnen ze geen bewijzen overhandigen, dan volgen gepaste maatregelen.

Ik herinner mij een rijmpje dat in mijn kindertijd veel werd geroepen:
“Allah is groot. Allah is machtig. Allah heeft lul van drie meter tachtig”. Overschrijd men hier een grens?

Of deze mop: “In een oude volkswagen zitten drie SS-ers en een Jood. De Jood zit achter het stuur. De SS-ers hebben pistolen in hun hand. De Jood treuzelt nogal in het verkeer. Het schiet maar niet op. Zegt een van die SS-ers tegen de Jood: ‘Geef es wat gas, joh.’”

Roep er maar op los, maar houd wel in de gaten dat het de context is die het ertoe doet en de daden die daaruit voortvloeien. De sadist van Bommel mag wat mij betreft [net als in Buñuels’ film] ludiek met de zweep krijgen of aan het zojuist verkochte Nuon gas, maar dan net op tijd het raampje opendraaien. Wilders mag ook wel een tijd op cursus omdat hij als politicus de wet niet onderschrijft en politieagenten oproept om buitensporig geweld te gebruiken voordat er rechtspraak heeft plaatsgevonden. [Maar, oh nee, het was slechts overdrachtelijk bedoeld…]

Om over de laatste nog eens te spreken. Ik gun mijn oude jeugdvriend van ganser harte dat hij in totale vrijheid in mijn buurt [het Amsterdamse Bos en Lommer] met mij kan rondlopen. Ik leid hem rond. En dat hij zijn gedwongen rol als gevangene van zijn eigen verlossende woorden los kan laten. Ook wens ik hem toe dat haat zaaiende moslims hem met rust laten.

De cactus prikt terwijl de appelboom bloeit en vruchten schenkt. Er zijn mensen die venijnig prikkelen en er zijn mensen die zachtaardig schenken. Maar als men verdwaald is in een lege woestijn en van de dorst dreigt om te komen, kan men zelfs drinken van de bron die cactus heet. De overdrachtelijke vergelijking mag men gerust een categoriefout noemen.

De heren B&B&B mogen verschijnen voor het International Strafhof te Den Haag. Maar nu lopen deze “indirecte” moordenaars nog steeds vrij rond en schudden zij glimlachend de handen van het volk dat ze bedrogen hebben met hun notoire leugens.

En het Irakese land is tot in de eeuwigheid der dagen dankzij oorlogvoering met verarmd uranium onvruchtbaar gemaakt. De tuin waar ik, Adam, het levenslicht zag, is niet meer.

PS: En voor de mensen die het nog nooit hebben gezien, hier de onvergetelijke documentaire van Claude Lanzmann: SHOAH” uit 1985. Opdat het nooit en te nimmer wordt vergeten dat de Joodse holocaust waarheid was, dat ontkennen zinloos is. En onmenselijk.